قفس کوچک

هر لحظه حرفی در ما زاده می شود

هر لحظه دردی سر بر می دارد

وهر لحظه

نیازی از اعماق مجهول روح پنهان و رنجور ما جوش می کند

این ها بر سینه میریزند و راه فراری نمی یابند

مگر این قفس کوچک استخوانی

گنجایشش چه اندازه است؟

جمعه هاطبع من احساس تغزل دارد
                               ناخوداگاه به سمت تو تمایل دارد

 بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم
                          مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد 

شاید این باغچه ده قرن به استقبالت
                         فرش گسترده و در دست گلایل دارد

 تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز
                      ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد

 کودکی فال فروش است وبه عشقت هر روز              

                  می خرم از پسرک هر چه تفأل دارد

 یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت
                      یک قدم مانده زمین شوق تکامل دارد

 جمکران نقطه ی امید جهان شد که در آن 
                     هر چه دل، سمت خدا دست توسل دارد

هیچ سنگی نشود سنگ صبورت، تنها 
                       تکیه بر کعبه بزن کعبه تحمل دارد

السلام علیک یا اباصالح المهدی ادرکنی

.